FÍFURNAR halda til fjalla

Þá eru Fífurnar komnar með dagbók á veraldarvefnum og ekki seinna vænna enda margar frækilegar ferðir að baki þrátt fyrir ungan aldur.
Hér verður í stuttu máli gerð grein fyrir þeim leiðöngrum sem farnir hafa verið fram að þessu en í framtíðinni verður reynt að skrá ferðir um leið og þeim er lokið.

Aðdragandi - 27. desember 2004
Það var á milli jóla og nýárs að nokkrir fræknir félagar úr ÍR Skokk komu saman yfir jólasmákökunum til þess að ræða möguleika á að koma á fót félagsskap þeirra sem finnst ekkert skemmtilegra en svaðilfarir á hlaupaskóm fjarri mannabyggð. Eftir spjall út og suður var eftirfarandi ákveðið:
Stofnað var Félag íslenskra fjalla -og utanvegaráfara (FÍFUR).
Stofnfélagar voru: Áslaug Helgadóttir, Haukur Friðriksson, Haukur Ingason, Katrín Þórarinsdóttir, Sigurður Þórarinsson og Þórður Sigurvinsson.
Stjórn: Áslaug (formaður), Katrín, Sigurður og Þórður.
Félagið skyldi ekki setja sér nein lög og ekki yrðu innheimt félagsgjöld. Ekki yrði gerð nokkur tilraun til þess að halda lífi í félaginu fjaraði áhugi manna á félagsskapnum út.
Samin voru fyrstu drög að hlaupaáætlun fram á haust 2005. Þau eru eftirfarandi:

2/1 Skarðsmýrarfjall
29/1 Kringum Mosfell
26/2 E-ð nálægt, á vegi
19/3 E-ð nálægt, á vegi
23/4 Nesjavellir/Nesjahraun
12/5 Hveradalir/Kattartjarnir
26/5 Hlöðufell/Laugavatn
9/6 Fimmvörðuháls
24/6 Mývatnsmaraþon
25-26/6 Hlaupahelgi í Mývatnssveit
2/7 Þorvaldsdalshlaup eða Laxárdalur
5/7 Vatnsneshlaup
16/7 Laugavegurinn
25/7 Jökulsárhlaup
30/7 Barðsneshlaup
20/8 Reykjavíkurmaraþon

Sunnudagur 2. janúar - Ferðin sem ekki var farin í kringum Skarðsmýrarfjall
FÍFURnar fara í sína fyrstu skipulegu ferð.
Frækinn hópur mætti í Breiðholtslaug en sumir voru nú bara á gönguskóm og með bakpoka og því spurning hvort þeir gætu talist fullgildir. Eiginlega voru ekki nema fjórir sem voru nægilega galnir til þess að klæðast hlaupaskónum.
Veðrið var bjart og fagurt en frost þó nokkurt. Ekið var sem leið lá upp í Sleggjubeinsdal. Lagt var á brattann upp í skarðið og það verður að viðurkennast að gönguskóliðinu gekk sínu betur en hlaupaköppum. Harðfenni var og því þurfti að fórna einu skrefi niður fyrir hver tvö upp á við. Í skarðinu var ákveðið að setja stefnu á Skeggja í stað þess að hlaupa í kringum Skarðsmýrarfjall og harðjaxlarnir á hlaupaskónum ruku af stað en hinir héldu í humátt á eftir. Það er skemmst frá því að segja að þetta varð glæfraför hin mesta fyrir fyrir hlaupagarpana. Við minnsta halla varð að leggjast á fjóra fætur og skríða og vona bara það besta. Þegar Skeggi var í seilingarfjarlægð varð á vegi okkar afar brött brekka sem fyrrum hjálparsveitarfélaginn í hópnum taldi ekki ráðlegt að leggja í vildum við halda lífi og limum. Því var snúið við og skíðað niður brekku ofan í Innstadal. Þar rákumst við á spor eftir gönguskóhópinn en sáum hvergi. Áfram var haldið þar til við lukum hringnum efst í Sleggjubeinsskarði. Þá var ekkert eftir nema steypa sér niður brekkuna og að skálanum í Sleggjubeinsdal. Ferðinni lukum við á tveimur og hálfum tíma. Enginn slasaðist og allir komust til byggða.

29. janúar - Í kringum Mosfell
Þá var komið að næsta leiðangri og nú átti að halda sem leið lá í átt að Esjunni. Stjórnin var sannfærð um að fyrsta ferð hefði spurst út og að nú biði okkar hópur vaskra utanvegaskokkara í Breiðholtslaug. En því var ekki að heilsa. Að vísu var fyrirferðamikill hópur við laugina en hann stefndi ákveðnum skrefum á átt að miðbænum. Eftir stóðu á planinu sjö manns. Veður var harla hryssingslegt, SA strekkingur og hiti rétt um frostmark. Við létum ekki deigan síga og ókum að iðnaðarsvæðinu sunnan við Velli. Þar voru bílarnir skildir eftir og við lögðum í hann. Færð var ágæt fyrst framan af en þegar við nálguðumst Esjurætur fór nú að versna í því. Ár voru í vexti eftir úrkomu síðustu daga og krapi var í ánum. Ís og snjór lá yfir sums staðar en hélt illa. Því var ekki um annað að ræða en vaða elginn og náði vatnið í hné þar sem mest var. Það var ekki fyrr en við Hrafnhóla sem sullinu lauk og voru menn þá orðnir nokkuð kaldir á tánum. Nú hefði ekki verið verra að hafa vaðsokkana góðu á fótunum. Við náðum loks upp á Þingvallaveg en þá tók ekki betra við. Vindur hafði heldur færst í aukana og stóð vindstrengurinn upp dalinn. Þurftum við að hafa okkur öll við að berjast á móti honum. Allt hafðist þetta þó að lokum og náðum við að bílunum eftir tveggja tíma barning, þreytt en sæl með okkur.

26. febrúar - Um hraunið fyrir sunnan Hafnarfjörð
Hrakningaferðin um Mosfellið hafði vakið forvitni margra og því var það álitlegur hópur sem stóð fyrir utan Suðurbæjarlaug í Hafnarfirði góðviðrismorgun í lok febrúar og vildi endilega fara með í ævintýraferð með Fífunum. Gott ef það voru ekki 15 manns sem lögði í hann. Við laugina tók á móti okkur gamalreyndur hlaupari og innanbæjarmaður, sjálfur Gísli Ásgeirsson formaður. Hann tók forystuna og nú skyldi aldeilis sýna okkur helstu útivistarperlur þeirra Hafnfirðinga. Sprett var úr spori og hófst ferðin á því að hlaupið var í kringum Ástjörn. Þaðan var haldið upp í nýju byggðina fyrir ofan tjörnina og inn á malarstíg sem tók okkur um síðir að Hvaleyrarvatni. Áfram lá leiðin um skógræktarsvæði Skógræktarfélags Hafnarfjarðar við Seltjörn og í átt að Kaldárseli. Þar var tekin stefnan yfir í Heiðmörk, fram hjá Búrfellsgjá, á reiðgötu og í átt að Vífilsstaðahlíðinni. Þá voru margir komnir á kunnuglegar slóðir. Áfram var haldið norður með allri Vífilsstaðahlíð og niður á veg. Þar var svo tekin stefnan á Urriðakotsvatn og um Setbergshlíð inn í miðbæ Hafnarfjarðar. Fengum við sérstaka leiðsögn um byggðina meðfram Læknum og rakið hver bjó eða hafði búið í hverju húsi alla síðustu öld.
Heldur hafði teygst úr ferðinni og í stað þess að hlaupa um 20 km eins og lofað hafði verið reyndist ferðalagið nær 26 km. Það var því þreyttur hópur sem lét fara vel um sig í heita pottinum að loknu hlaupi. En við vorum þakklát Gísla fyrir að hafa vísað okkur veginn um leyndardóma Hafnarfjarðarhrauns.

24. mars, skírdagur - Í kringum Skarðsmýrarfjall
Enn skyldi haldið til fjalla og í þetta sinn átti sannanlega að fara í kringum margnefnt Skarðsmýrarfjall. Átta voru mættir sem voru einarðir í því að taka stefnuna í átt að Henglinum en sá hópur var sýnu stærri sem hélt ótrauður sínu striki í London maraþonþjálfun sinni.
Veðurútlitið var ekki glæsilegt, úrkoma og þoka á fjöllunum. En Fífurnar kalla ekki allt ömmu sína og héldu plani. Þegar komið var í Sleggjubeinsdal leit veðrið ekki sem verst út. Þokan var ekki eins dimm og dregið hafði úr úrkomu. Ferðin upp í skarðið gekk stórslysalaust. Í Innstadal var snjór yfir öllu og tókst okkur að hlaupa þurrum fótum alla þá leið án þess að fara nokkurs staðar ofan í. Var það mikil mildi. Leiðin yfir Þrengslin var nokkuð blaut og þurftum við að fara gætilega til þess að festast ekki í drullu. En fljótlega komum við á vel ofan í borinn veg og alltaf batnaði færðin eftir því sem nær dró endamarki. Að lokum flugum við niður Hellisskarð á bundnu slitlagi og þótti okkur þá lítið leggjast fyrir hetjurnar. Ferðinni lauk án stórtíðinda á þeim tíma sem ætlaður hafði verið til ferðarinnar eða um einum og hálfum tíma.